سفارش خدا به انسان ها و مسلمانان

مقدمه : همانگونه که می دانیم قرآن برای یک زمان و یک مقطع خاصی در تاریخ نازل نشده است و در هر زمانی کاربرد دارد و عبرت های آن برای هر زمانی قابل فهم است . این از جمله ویژگی های این کتاب است که مطمئنا از اعجازهای این کتاب عظیم الشان است .

متن اصلی : خداوند بارها و بارها در قرآن انسان ها و مسلمانان را سفارش کرده است که دین اسلام را برگزینند و فرقه فرقه و متفرق نشوند . اما با این وجود به وضوح می بینیم که باز هم ادیان مختلف وجود دارد و با این همه تاکید باز هم مسلمانان فرقه فرقه شدند و باز هم برای خود و دیگران فلسفه های مختلف می بافند که شاید درست و شاید غلط باشد و مسلما همه ی فرقه ها درست نمی گویند یا در واقع همه ی فرقه ها سخنشان کامل نیست و متاسفانه هر فرقه ای استنباط خاصی می کند و هر کدام خودشان را برتر می دانند می گویند ما درست می گوئیم و خدا میداند که کدام راست می گویند .

از جمله این فرقه ها : شیعه و سنی است که هر کدام احکام و حرفهای متفاوتی می زنند و در این مواقع عقل سلیم حکم می کند که به خدا پناه ببریم و جز کلام خدا به چیزی توجه نکنیم و هر چیزی که خارج از محدوده ی منطق و انصاف است را دور بیاندازیم . البته بماند که پیامبر ص و آل محمد ع چیزی جز سخن حق نمی گویند .

خداوند در برخی آیات راه را برای انسان از واضح هم واضح تر فرموده است و سخن حق را باید از صاحب حق که خداوند متعال است شنید و اطاعت کرد .

نمونه آیات :

آیهء 92 و 93 سورهء انبیاء :

اینک طریقهء واحد و دین یگانهء شما آئین پاک اسلام است و من یکتا پروردگار و آفرینندهء شما هستم ، پس تنها مرا پرستش کنید (92) . و امت ( با این سفارش ) باز در کار دین بین خود تفرقه و اختلاف انداختند (93) .

آیهء 32 سورهء روم :

از كسانى كه دين خود را قطعه قطعه كردند و فرقه فرقه شدند هر حزبى بدانچه پيش آنهاست دلخوش شدند .

( آیا شیعه و سنی فرقه های اسلام نیستند که هر کدام فکر می کنند که خودشان درست می گویند ؟ )

 

آیهء 159 سورهء انعام :

كسانى كه دين خود را پراكنده ساختند و فرقه فرقه شدند تو هيچ گونه مسؤول ايشان نيستى كارشان فقط با خداست آنگاه به آنچه انجام مى‏دادند آگاهشان خواهد كرد .

( آیا به این فکر کرده اید که اگر شیعه یا سنی یا ... باشید ، و فرقهء شما اشتباه باشد ، حساب کار با خدا است و خدا همانگونه که بسیار مهربان و بخشنده است ، همانگونه هم سخت عقاب و سخت کیفر است . آیا به این فکر کرده اید که ممکن است در فرقهء اشتباه باشید . آنگاه عاقبت ما چگونه می شود ؟ آیا بهتر نیست اسلام را برگزینیم و از فرقه گری و لجبازی دست برداریم ؟ آیا هدایت گر و راستگو تر از خدا و کلام خدا می توان پیدا کرد ؟ قسم به آنچه که لایق قسم است که راستگوتر و داناتر از خدا وجود ندارد . )

آیهء 100 سورهء آل عمران :

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد اگر از فرقه‏اى از اهل كتاب فرمان بريد شما را پس از ايمانتان به حال كفر برمى‏گردانند .

( به این آیه فوق العاده دقت کنید که خداوند چگونه مردم را تذکر می دهد که فرقه فرقه نشوید . آیا در آیهء بالا به جز فرقهء اهل کتاب ( یهود و نصارا ) نمی توان آیه را به شیعه و سنی نسبت داد که هر دو (حتی به ظاهر) از آخرین کتاب نازل شده از جانب خدا (قرآن) اطاعت می کنند ولی هر کدام احکام و موضوعات مختلفی دارند و هر کدام فتواهای خاصی می دهند و در بسیاری از موارد اختلاف دارند ؟ آیا این اتمام حجت خداوند برای همه ی فرقه ها چه مسیحی و چه یهودی و چه مسلمان ( شیعه و سنی ) نیست ؟ پس چرا ما مسلمانان با این همه تاکید باز فرقه فرقه شده ایم و هر کدام می گویند ما راستگو هستیم و دیگری دروغگو است و اینگونه مردم را به شک می اندازند . آیا بهتر نیست فقط از قرآن اطاعت کنیم ؟ ) .

آیهء 13 سورهء توبه :

از (احكام) دين آنچه را كه به نوح در باره آن سفارش كرد براى شما تشريع كرد و آنچه را به تو وحى كرديم و آنچه را كه در باره آن به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش نموديم كه دين را برپا داريد و در آن تفرقه‏اندازى مكنيد بر مشركان آنچه كه ايشان را به سوى آن فرا مى‏خوانى گران مى‏آيد خدا هر كه را بخواهد به سوى خود برمى‏گزيند و هر كه را كه از در توبه درآيد به سوى خود راه مى‏نمايد .

 

توجه : قسمت مقدمه و متن اصلی عقیده و نوشتهء من است و از هیچ جایی کپی برداری نشده است و برداشت شخصی من است . مدت زیادی است که تحقیق می کنم و در هر دو فرقهء شیعه و سنی تفکراتی دیده میشود افراطی که شیعه ، سنی را متهم می کند و سنی ، شیعه را . پس عاقلانه ترین راه به نظر من راه اسلام است و بس . اسلام کتابی دارد به نام قرآن که راه هدایت است  و بس . البته قابل انکار نیست که اهل بیت پیامبر ص بر همین راه بوده اند و تاریخ قابل انکار نیست . اما همه ی پیامبران و پیامبر ص و چه آل پیامبر ص جز بر خدا بر کسی توکل نمی کردند و از کسی جز خدا مدد و یاری نمی خواستند .

 

پایان